SİNEMA TARİHİNİN BİÇİMLENİŞİ

"Sinema" (Film): Politika

Sinemanın ekonomisi, onun temel yapılarını - temellerini ve potansiyelini belirler. Sinemanın politikası, onun yapısını, yani onun dünya ile ilişki kurma tarzını belirler. Sinemanın "sosyo-politik"i filmin genelde insan deneyimiyle nasıl bütünleştiği ve onu nasıl yansıttığını tanımlar. Sinemanın "psikopolitik"i bizlerin film ile kişisel özgül (specific) olarak nasıl ilişki kurduğumuzu açıklamaya çalışır. Sinema açıkça politik bir fenomendir.

İki paradoks, sinema politikasını kontrol eder: Bir yandan filmin biçimi devrimcidir, diğer yandan içerik, çok sık olarak geleneksel değerlerin tutuculuğuna sahiptir. İkincisi, sinemanın politikası ile gerçek hayatın politikası öylesine birbirlerine geçmiştir ki genel olarak neyin sebep, neyin sonuç olduğuna karar vermek olanaksızdır. Her film ne kadar önemsiz görünürse görünsün, üç düzeyden birinde ya da daha fazlasında kendi politik doğasını sergiler:
  • Ontolojik olarak, film aygıtı kültürün geleneksel değerlerini yıkmaya yönelimlidir.
  • Mimetik olarak, her film ya gerçekliği yansıtır ya da onu (ve onun politikalarını) yeniden üretir.
  • İçsel olarak, filmin yoğun iletişimsel doğası film ile izleyici arasındaki ilişkiye doğal politik bir boyut verir.
Sinemanın gelecekteki gelişimi için en ilgi çekici olasılıklar,
  • Ontolojik olarak, geleneksel değerleri yıkmada filmin gücü artırılır ve kullanıma sokulur.
  • Mimetik olarak, film yalnızca gerçekliğin fantastik bir yansıması değil ama yeni ve daha iyi bir toplumsal yapının modellerini oluşturduğumuz bir deneme (essay) haline gelir.
  • İçsel olarak, film izleyici arasındaki politik ilişki ne ise öyle kabul edilir ve ilk kez izleyici filmin mantığına doğrudan katılma, onunla karşılıklı ilişki kurma şansına sahiptir.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Senaryonun Önemli Bölümleri

ZAMAN VE MEKAN

ZAMAN VE MEKAN