KOMPOZİSYON

Denge

Denge, bir eşitlik durumudur. diğer tüm öğelerin denk olduğu kabul edilerel, aşağıdaki komposizyon ağırlık unsurları göz önünde bulundurulmalıdır:
  • Hareketli bir nesne sabit bir nesneden fazla ağırlık taşır.
  • Kameraya doğru hareket eden bir nesne gitgide büyük görünür ve bu nedenle de uzaklaşmakta olan bir nesneden daha fazla ağırlık taşır.
  • Bir resmin üst bölümü alt bölümden daha ağırdır, çünkü yukarılardaki bir nesne aşağıdaki bir nesneden daha ağır görünür.
  • Bir resmin sol tarafı sağ tarafından daha fazla görüntüsel ağırlık destekleyebilir.
  • İzole edilmiş bir nesne kalabalık ya da diğerleri ile kaynaştırılmış, yığılmış bir nesneden fazla ağırlık taşır.
  • Görüntünün merkezi komposizyon açısından en zayıf nokta olduğu için, bir nesne çerçevenin kenarına yerleştirilirse daha ağır görünecektir.
  • Sabit bir sahnedeki büyük bir nesne daha fazla ağırlık taşır.
  • Düzgün şekilli nesneler düzensiz şekilli nesnelerden daha fazla ağırlık taşırlar.
  • Daha fazla ilgi çekecekleri için tuhaf, karmaşık ya da karışık nesneler daha ağır görünebilir.
  • Kütlesi merkezinin çevresinde yoğunlaşmış olan bütünsel bir nesne, gerçek bir biçimde birleştirilmiş bir nesneden daha fazla ağırlık taşır.
  • Dikey şekilli bir nesne eğimli bir nesneden daha ağır görünür.
  • Parlak bir nesne koyu renk bir nesneden daha fazla ağırlık taşır.
Denge Tipleri

1. Biçimsel Denge: Bir komposizyonun her iki tarafı da bakışık ya da dikkat çekme açısından denk olduğunda, biçimsel denge ortaya çıkar. Biçimsel denge genellikle durağandır, cansızdır, güçten, çelişkiden ve aykırılıktan yoksundur. Biçimsel dengeli bir görüntü huzur, sessizlik ve eşitlik çağrıştırır. Biçimsel dengeli bir komposizyonlar süslü püslü olmamalıdır, ışıklandırm, ton değerleri, renkler ve aykırılık dolaylı olmalıdır. Biçisel denge iki oyuncunun birbirlerine bakacak şekilde çerçevenin karşı taraflarında oturduğu ya da ayata durduğu popüler profil ikili çekimleri için kullanılır.

2. Biçimsel Olmayan Denge: Bir komposizyonun her iki yanı bakışıksız ya da dikkat çekme açısından farklı olduğunda, biçimsel olmayan denge ortaya çıkar. Zıt komposizyon öğelerinin zorlayıcı bir düzenlenişini sunduğu için biçimsel olmayan denge devingndir. Biçimsel olmayan dengelenmiş bir görüntüde baskın bir kişi ya da nesne ilgi merkezini oluşturur. Bakışıksız denge özellikle yakın çekimlerde başı bir parça merkez dışı tutarak ve böylece de oyuncunun baktığı yönde bir parça daha fazla uam sağlayarak kullanılır.

Bütünlük

Görüntüye katkıda bulunan tüm sinema öğeleri kusursuz bir biçimde kaynaştığı zaman bir film büütnlük taşır. Bütünlük taşıyan duygulara yönelik bir etkinin elde edilmesi için pek çok teknik, estetik ve psikolojik öğe bağdaştırılmamalıdır.

DinamiK Komposizyon

Güçlü görüntüsel unsurların durağan bir yerleştirmede ani bir değişiklik yarattığı dinamik komposizyon, ani ya da şaşırtıcı etkiler istendiği zaman kullanılmalıdır. Bu yolla sakin sahneler canlanabilir ya da hareketsiz öğeler birdenbire büyük ölçüde etkinleşebilir. Dinamik komposzisyonlar seyircinin dikkati önce birkaç saniyeliğine sessiz ve uzak bir manzaraya çekebildiğinde çok etkilidir.

Gerilimli Komposizyon

Önemli devinimin sahnelenme tarzı tarafından gizlendiği, eksik bırakıldığı ya da geciktirildiği gerilimli komposizyon değerli bir öykü anlatım yardımcısı olabilir.

Sadelik

İyi bir kompozisyonun sırrı tek bir sözcük ile açıklanabilir; sadelik... Sadelik, özensizlik anlamını taşımaz. Sade bir komposizyon izleyici tarafından hemen fark edilir ve anında benimsenir. Sadelik sahne ile ilgili öğelerin sayısına ya da görüntüde içerilen alan dayanmaz.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Senaryonun Önemli Bölümleri

ZAMAN VE MEKAN

WESTERN TÜRÜ